→ همهٔ مقاله‌هاراهنما

بازار چطور تسویه می‌شود و پول کِی به دستتان می‌رسد؟

· 8 دقیقه مطالعه

هیچ شرکتی تعیین نمی‌کند چه کسی برنده شده است. نتیجه با پول واقعی پیشنهاد می‌شود، هرکسی تا دو ساعت می‌تواند به آن اعتراض کند، و تنها پس از آن هر سهم برنده یک دلار می‌ارزد.

بعد از «آیا پولم امن است؟»، پرسش دوم بیشتر مردم این است: «چه کسی نتیجه را تعیین می‌کند؟» پاسخ این است که هیچ شرکتی آن را تعیین نمی‌کند. تسویه از طریق اوراکل خوش‌بینانهٔ UMA انجام می‌شود و کلمهٔ کلیدی همان «خوش‌بینانه» است.

یکی پیشنهاد می‌دهد، با پول خودش

وقتی بازار به تاریخ پایانش می‌رسد، هرکسی می‌تواند نتیجه را پیشنهاد بدهد. برای این کار باید وثیقه‌ای بگذارد — معمولاً ۷۵۰ دلار — کنار پاسخی که مدعی درستی آن است.

تمام طراحی در همین وثیقه است. کسی که راست بگوید وثیقه‌اش را پس می‌گیرد و پاداش هم می‌برد. کسی که دروغ بگوید آن را از دست می‌دهد. لازم نیست به کسی اعتماد کنید، چون اشتباه‌گفتن هزینه دارد.

دو ساعت فرصت برای اعتراض

پس از پیشنهاد، نتیجه وارد یک پنجرهٔ دو ساعتهٔ اعتراض می‌شود. در این مدت هرکسی می‌تواند با گذاشتن وثیقه‌ای هم‌اندازه به آن اعتراض کند.

اگر کسی اعتراض نکند، بازار نهایی می‌شود و هر سهم برنده یک دلار قابل دریافت است. اکثر قریب‌به‌اتفاق بازارها همین مسیر را می‌روند: چند ساعت پس از رویداد، تسویه‌شده و پرداخت‌شده.

اگر کسی اعتراض کند

اعتراض به معنای پیروزی معترض نیست. یک دور پیشنهاد تازه باز می‌شود. اگر به آن هم اعتراض شود، موضوع به DVM در UMA می‌رود — رأی‌گیری میان دارندگان توکن.

در آن مرحله حدود ۲۴ تا ۴۸ ساعت دورهٔ بحث و ارائهٔ مدرک به‌صورت عمومی وجود دارد و پس از آن حدود ۴۸ ساعت رأی‌گیری. روی‌هم‌رفته یک بازار واقعاً مورد اختلاف به‌جای دو ساعت، چهار تا شش روز طول می‌کشد.

وثیقه‌ها هم با همان رأی تعیین تکلیف می‌شوند: طرفی که درست گفته وثیقهٔ خودش به‌علاوهٔ نیمی از وثیقهٔ طرف مقابل را می‌گیرد. در موارد نادری که حقیقت واقعاً قابل تشخیص نباشد، بازار ۵۰/۵۰ تسویه می‌شود و هر سهم — چه «بله» چه «خیر» — ۵۰ سنت می‌ارزد.

این برای شما یعنی چه

دو نکتهٔ عملی از این ماجرا درمی‌آید.

اول، تأخیر ایراد نیست، ویژگی است. اگر بازاری که در آن موقعیت دارید دو ساعت پس از رویداد هنوز پرداخت نشده، معمولاً یعنی کسی پاسخ پیشنهادی را نادرست دانسته و ۷۵۰ دلار پای حرفش گذاشته است. این وضع بهتر از نبودنش است.

دوم، پیش از قیمت، قوانین را بخوانید. اوراکل همان پرسشی را تسویه می‌کند که نوشته شده، نه پرسشی که در ذهن شما بوده است. بیشتر غافلگیری‌های زمان تسویه از جنس تعریف‌اند: بازاری دربارهٔ «کنار رفتن» یک مقام که سرِ استعفا حساب می‌شود یا نه می‌چرخد، یا بازاری قیمتی که به قیمت کدام صرافی استناد می‌کند. شرایط تسویه در صفحهٔ هر بازار هست. کوتاه‌ترین و پرارزش‌ترین چیزی است که پیش از گرفتن موقعیت باید بخوانید.

منبع: مستندات تسویهٔ پلی مارکت